Me e rende se toka me e lehte se hija

poezi_dashuria-150x150Më e rëndë se toka Më e lehtë se hija
E vjeter sa lindja Pafund sa gjithësia
E ëmbël sa fjala E hidhur sa pikëllimi
E ngrohët sa falja E fortë sa qëndrimi
Rrënon edhe atje Ku fare ska ndërtuar
Ep fryte në atë vend Ku rrënjë ska lëshuar
E-ndrit errësirën Errëson ndriqimin
I pasuron ëndrrat Dhe ndalon ëndrrimin
Ujitet dhe jeton Edhe në shkretëtirë
Përballon acarin Dhe nuk ka të ngrirë
Rrallë kthehet aty Qe njëherë del
Është fuqi e fort Kur pushton s`pari herë
Pastron çdo plagë Dhe një ofshamë liron
Sa do t`jetë e dhimbshme Plagën e shëron
Vajin e kthen në këngë Ngushllimin në urim
Ndryshk unazat ne gisht Kur nuk ka bashkim
Kur ndizet t`parën herë Flaka e saj përjetohet
Vetëm prushi nëse mbetet Është e para dhe nuk harrohet
Syri nuk e shef Veshi nuk e dëgjon
Zemra është folea Që në të banon

Sikur?

images-4-150x150-150x150Sikur ëndrra të ishte realitet
Asgjë më shumë s’do të doja n’jetë!
Çfarë kënaqësie unë do të kisha
Me ty si në ëndërr sikur të isha?!

Ah! kjo mendja ime si fluturon
Në vendet më të bukura mua m’dërgon,
N’mes lulesh të bukura plotë me aromë
Bashkë me atë që zemra ma don!?

Ëndërra, ëndërr ka për të mbetë
Rrallëherë ndodhë të bëhet realitet?
E sa shumë do të doja në këtë jetë
Që vetëm kësaj radhe të bëhet e vërtetë!