Gazmendi & Vjosana

Üsküplü Gazmendi ve Klinalı Vjosana, aşkın onları bir ekran aracılığıyla bulacağını hiç düşünmemişlerdi. Kendisi şüpheciydi ve kadının fotoğrafsız bir profili vardı ama bir şey ikisinin de pes etmesini engelliyordu. Bugün ikiz oğulları ile birlikte Almanya'da yaşıyorlar ve dua.com'daki basit bir beğeni ile başlayan bir hayat kuruyorlar.

30 yaşındaki Gazmendi, Kuzey Makedonya'nın Üsküplü. Sakin, sabırlı ve son derece aile odaklı olan bu kişi, Vjosana tarafından aileye örnek olarak tanımlanıyor; kendisi hakkında çok az konuşan ancak eylemleri kelimelerden daha fazlasını anlatan biri.

27 yaşındaki Vjosana, Kosova savaşı sırasında Almanya'da doğdu. Ailesi savaştan sonra Kosova'ya döndü, ancak annesi daha sonra daha iyi bir yaşam umuduyla çocuklarını Almanya'ya göndermeye karar verdi. Vjosana Kosova'da beş yılını sadece kız kardeşiyle ve yanında ebeveynleri olmadan geçirdi. O yıllar zordu ama onu bağımsız kıldı ve hayatın getireceklerine hazır hale getirdi.

Almanya'ya döndükten sonra Vjosana, mesleki eğitimine devam etmeye hazırlanırken geçici olarak dadı olarak çalıştı. Kararlıydı ve başarılıydı ama hâlâ bir şeyler eksikti.

Gazmendi dua.com'u sosyal medyada sık sık görüyordu ancak ikna olmamıştı. Pek çok insan gibi o da "Telefon aracılığıyla birini kim bulur?" diye merak ediyordu. Bir gün uygulamayı hiçbir beklenti ve plan olmadan, yalnızca merakla yükledi.

Uygulama TikTok'ta yayınlandığında Vjosana bir Almanca kursuna katılıyordu. Denemeye karar verdi. Profili basitti, fotoğrafı bile yoktu; yalnızca adı ve birkaç temel ayrıntısı vardı.

23 Mart 2023'te kayıt oldu. Bir gün sonra 24 Mart'ta Gazmendi'nin profilini beğendi. Sadece bir gün yetti.

Gazmendi boş profili gördü ve bir an oradan geçmeyi düşündü. Bir şey onu durdurdu -ne olduğunu hâlâ açıklayamıyor- ve ona yazmaya karar verdi. İkisi de bu ilk mesajın hayatlarını değiştireceğini bilmiyordu.

Kısa mesajlar ve basit sorularla başladılar: Nasılsın? Ne yapıyorsun? Nerede yaşıyorsun Yavaş yavaş, kelime kelime konuşmaları derinleşti. Aileleri, zorlukları ve kimseyle paylaşmayacakları şeyler hakkında konuşmaya başladılar.

Bir hafta sonra Snapchat'e geçtiler ve ritim değişti. Her sabah, her akşam ve her gece konuşuyorlardı. Artık sadece yeni bir tanıdık değildi; şekillenmeye başlayan bir şeydi.

Doğası gereği sakin olmasına rağmen Gazmendi bu konuşmanın farklı olduğunu hissetti. Vjosana'nın başkalarında nadiren bulduğu bir samimiyeti vardı. Maskesiz, oyunsuz ve beklentiler olmadan konuştu.

Bu arada Vjosana, yalnızca sözlerini değil, aynı zamanda sessizliklerini de gerçekten dinleyen birini keşfetti. Gazmendi konuşmadan önce düşünmüş ve duyurmaya gerek duymadan önemsemişti. Beş ay boyunca ilişkileri tamamen bir ekran üzerinden sürdü. Hiç tanışmamışlardı ya da birbirlerinin gözlerine bakmamışlardı; ellerinde yalnızca kendi sesleri, sözleri ve her geçen gün artan güvenleri vardı.

Tam her şey yolunda gidiyormuş gibi görünürken bir şeyler değişti.

Gazmendi birdenbire uzaklaşmaya başladı. Mesajlarının sıklığı azaldı ve sonra tamamen kesildi. Vjosana'ya hastanede olduğunu söyledi ama bu doğru değildi.

Gerçek hem daha basit hem de daha karmaşıktı: Gazmendi aşık oluyordu ve bu onu korkutuyordu.

Duyguları ciddileştiğinde kadınların korktuğunu sık sık duyarız ama aynı şey erkeklerin, hatta iyi erkeklerin bile başına gelir. Gazmendi bu bağlantının kendisini beklemediği bir güçle çektiğini hissetti. Her şey o kadar doğal, o kadar doğru ve kesin görünüyordu ki, korkutucu olmaya başlamıştı. Bir şey film gibi hissedildiğinde zihin şunu sorar: Bu gerçek mi? Hazır mıyım? Gerçekten kalbimi bu kadar açmayı istiyor muyum?

Gazmendi iki hafta boyunca şüpheyle, başarısızlık korkusuyla ve gerçek aşkın sorumluluğuna hazır olup olmadığı sorusuyla boğuştu. "Vjosana'yı incitmek istemedim. Bunun doğru olduğundan emin olmam gerekiyordu."

Vjosana için bu iki hafta en zor haftalardı. Mesajsız geçen her gün bir öncekinden daha uzun geliyordu. Ne olduğunu bilmiyordu; yalnızca sessizliğin acı verdiğini biliyordu. Yine de içinden bir ses ona bu bağlantının farklı olduğunu ve garantisi olmasa bile Gazmendi'nin beklemeye değer olduğunu söylüyordu.

Vazgeçmemeye karar verdi. Gazmendi döndüğünde gönülden ve kararlılıkla geri döndü. Her soru cevaplanmamıştı ama Vjosana'sız geçen iki hafta ona en net cevabı vermişti: onsuz hayat aşk riskinden daha boş geliyordu.

Beş ay boyunca sadece internet üzerinden iletişim kurduktan sonra nihayet yüz yüze gelebilecekleri gün geldi.

3 Ağustos. Priştine. Gazmendi saniyeler içinde anladı.

"İlk görüşmemizde o kişinin Vjosana olduğunu biliyordum. Tanıştığımız anda aşık oldum."

Vjosana ilk buluşmaları için Priştine'ye geldi. Ailesine Gazmendi ile buluşacağını söylemedi; kuzenleriyle dışarı çıkacağını söyledi. Ne yazık ki o kuzenler o akşam Vjosana'nın ailesinin evini ziyaret ediyorlardı.

On gün sonra aile tatildeyken Vjosana hâlâ bunu babasına şahsen söylemeye cesaret edemedi. Bunun yerine, çadırlarının aralarında çok kısa bir mesafe olmasına rağmen ona bir mesaj gönderdi.

Mesajda şunlar yazıyordu: "Başka bir damadınızı ağırlamaya hazır mısınız?"

Babası sakince cevap verdi: "Acele etme."

Ama Vjosana zaten biliyordu. Babası cevabını vermeden çok önce kalbi kararını vermişti.

Kasım ayında Vjosana kendiliğinden bir karar verdi: Gazmendi'nin ailesiyle tanışmak için kimseye sormadan veya izin istemeden Üsküp'e bir bilet ayırttı.

Ailesiyle dört ya da beş gün geçirdi ve sanki her zaman o eve aitmiş gibi hemen kabul edildiğini hissetti. Bu, ikisinin de bir ekran aracılığıyla oluşturdukları şeyin bizzat aynı derecede gerçek olduğunu anladıkları an oldu.

29 Aralık 2023'te gülümsemelerle, sevinç gözyaşlarıyla ve sımsıkı tutulan ellerle dolu sıcak bir aile toplantısında nişanlandılar.

Mart 2024 kimsenin beklemediği acıları getirdi. Gazmendi'nin babası 12 Mart'ta hayatını kaybetti ve planladıkları düğün gerçekleşmedi. Gazmendi, kendisini şekillendiren adamın kaybıyla yüzleşirken hayat durakladı.

Ancak hayat, çoğu zaman olduğu gibi, aynı anda hem verir hem de alır.

Aynı dönemde Vjosana hamile olduğunu öğrendi. Sevinç ve keder karşı karşıyaydı; biten hayatın acısının ortasında yeni bir hayat başlıyordu. Gazmendi Almanya'ya taşındı ve çalışmaya başladı. Birlikte hayatlarını sıfırdan inşa etmeye başladılar; evlerinden uzakta ama birbirlerine yakın.

Tam bir yıl sonra 12 Mart 2025'te iki oğulları Nil ve Noarti doğdu.

Gazmendi doğum odasındaydı. Onları ilk kez gördüğü an unutulmazdı. “Onlar dünyaya geldiklerinde aşkımız yeniden ikiye katlandı.” Bir zamanlar sadece acı taşıyan bir tarih, artık en güzel bölümünün başlangıcını da işaret ediyordu.

Bugün Gazmendi ve Vjosana, Nil ve Noarti ile Almanya'da yaşıyor. Hayat her zaman kolay değildir; uykusuz geceler, yorgunluklar ve her geçen gün artan sorumluluklar vardır. Birlikte yaşamları mükemmel olmasa da dürüsttür ve sevgi, sabır ve özveriyle doludur.

“Doğru kişiyi seçtiğimizden her gün daha da emin oluyoruz.”

Gazmendi, Vjosana'yı üç kelimeyle tanımlıyor: samimi, destekleyici ve sevgi dolu. Vjosana Gazmendi'yi sakin, sabırlı ve aileye örnek biri olarak tanımlıyor. Fotoğrafsız bir profilden dört kişilik bir aileye kadar, onların hikayesi hiçbir zaman planlanmamıştı ve belki de bu yüzden bu kadar gerçekçi geliyor.

dua.com olmasaydı birbirlerini bulup bulmayacakları sorulduğunda ikisi de tereddüt etmeden “Hayır” diye cevap veriyor.

Gazmendi, "Ben dua.com'a 'Sana birini bulayım' diyen insanlardan daha çok güveniyorum. Deneyimim beklediğimin tam tersi oldu."

Vjosana gülerek ekliyor: "TikTok'umda dua.com belirdi ve hayatımın aşkını buldum. Bu kadar emin olacağımı hiç düşünmemiştim."

Hala tereddüt edenlere mesajı basit:

"Aklınızın beklemediği kişiyi kalbiniz bulur. Uygulamayı kötüye kullanmayın, kullanın ve hayatınızın aşkını bulun. Bir gün siz de bizim kadar minnettar olabilirsiniz."