Romanya’nın son nüfus sayımında 645 Arnavut sayıldı. Oysa burası, 1844 gibi erken bir tarihte bir Arnavutça alfabe kitabının yayımlandığı, Arnavutluk milli marşının sözlerini yazan şairin altmış yıl boyunca yurt edindiği ve İsmail Kemal’in (İsmail Qemali) bağımsızlık ilanından üç haftadan biraz fazla bir süre önce yol arkadaşlarını toplamak için uğradığı ülkedir. Bu rehber, topluluğu 1595 tarihli bir rapordan bugün onu ayakta tutan insanlara kadar izliyor: kimler geldi, neler kurdular, sayıları nasıl bu kadar azaldı ve bugün Arnavut Romanya’sını nerede bulabilirsiniz.
Kasım 1912’nin başında İsmail Kemal, İstanbul’dan Viyana’ya gidiyordu. Karadeniz’i geçerek Köstence’ye (Constanța), oradan Bükreş’e ilerledi; araştırmacı Kastriot Dervishi’nin yayımladığı güzergâh onu 5 Kasım’da orada gösteriyor. Sonrasında olanlar anılarında iki cümleye sığıyor: “Dönüş yolculuğumda, büyük bir Arnavut kolonisinin bulunduğu Bükreş’e vardım. Orada yaptığımız bir toplantının sonucunda, vatandaşlarımdan on beşi benimle birlikte Arnavutluk’a dönmeye karar verdi.” Önceden telgraf çekerek Avlonya (Vlorë) şehrinde bir ulusal kongre toplanmasını istedi.
28 Kasım’da bu kongre, Arnavutluk’un “özgür ve bağımsız” olmasına karar verdi. Tutanaklarında “Bükreş Arnavut kolonisinden” dört delege yer alıyor ve dördünün de adı Dhimitër: Zografi, Mbroja, Beratti ve Ilo; sonuncusu henüz yoldaydı. Yabancı bir başkentteki tüccar ve zanaatkârlardan oluşan bir koloninin o salonda nasıl yer aldığı, üç yüzyıllık bir hikâyedir ve en çok da tek bir matbaacı ve şair kuşağının hikâyesidir.

Romanya’da kaç Arnavut yaşıyor?
Sayıma göre birkaç yüz, pasaporta göre yaklaşık bin. 1 Aralık 2021 sayımı, 19.053.815 kişilik yerleşik nüfus içinde Arnavut etnik kimlikli 645 sakin ve ana dili Arnavutça olan 421 kişi kaydetti: yayımlanan tablolardaki en küçük ulusal azınlık. Eurostat, 1 Ocak 2025’te Romanya’da 958 Arnavutluk vatandaşının yaşadığını tahmin ediyor; bu grup ilkiyle yalnızca kısmen örtüşüyor. Daha büyük iki rakam ise birer baş sayımı değil. Arnavutlar Birliği’nin listesi 2024 parlamento seçiminde 9.177 oy aldı, ancak Romanya seçim yasası her seçmene Meclis için bir oy veriyor ve bunu etnik kimliğe bağlamıyor. 1990’ların başında dile getirilen “Arnavut kökenli” 10.000 kişinin, topluluğun kendi kronolojisine göre, “gerçek bir dayanağı yoktu”. 1930 sayımındaki 4.670 Arnavut’un da üçte birinden fazlası bugün Ukrayna’da kalan bir köyde yaşıyordu. Tarihin ardından gelen sayım bölümü bu rakamları ayrıştırıyor.
Romanya’daki ilk Arnavutlar kimlerdi?
Anılan en eski belge, Habsburg imparatorunun elçisi Giovanni de Marini Poli’nin Mart 1595 tarihli, Prens Cesur Mihai’nin yaklaşık 15.000 Arnavut’un Tuna’nın kuzeyinde, Eflak’ta yerleşmesine izin verdiğini bildiren raporudur. Romanya’nın azınlıklar enstitüsü, Romanya Arnavutları Birliği ve Avrupa Konseyi o raporu ilk kanıt olarak kabul ediyor. Ona atıfta bulunan anlatımlar, raporun günü konusunda ve 15.000’e ailelerin dahil olup olmadığı konusunda aynı fikirde değil. Bu yerleşimcileri inceleyen Nicolae Iorga Tarih Enstitüsü’nden Lidia Cotovanu, bu sayıyı Mihai’nin Osmanlı topraklarından topladığı askerler olarak okuyor; bunların yalnızca bir kısmı Arnavut’tu.
Yerde izi sürülebilen şey daha küçük. Cotovanu’nun anlattığına göre Mihai, Balkanlı askerlerini prensliğe ait köylere küçük gruplar hâlinde dağıttı. En iyi belgelenmiş olanı, Bükreş’in kuzeyinde, bugünkü Prahova ilinde yer alan Călinești; bu askerlerin torunları olan arbănași’nin toplu ayrıcalıkları Prens Constantin Brâncoveanu tarafından Nisan 1689’da onaylandı.
Bireyler Bükreş’te de karşımıza çıkıyor. Tarihçi Constantin C. Giurescu, şehrin tarihinde 30 Mart 1628 tarihli bir senedi anıyor; bu senette Arnavut Gheca, yani “Gheca arbănașul”, bir ev arsasının satışına tanıklık ediyor. 1623 ve 1628 tarihli prenslik fermanları, Bükreş mahallelerinin sakinlerini “ister Romen, ister Yunanlı, ister Sırp, ister Arnavut” kalıbıyla sıralıyor. 1693’te Dima ve Leca adlı iki Arnavut, Colțea mahallesinde bir arsa satıyor; 1763’te Giurescu’nun deyişiyle “adından Arnavut olduğu anlaşılan” Leca adlı bir börekçi, yılda beş talere bir dükkân kiralıyor.
Arbănași ve arnăuți
Romence, bu insanlar için iki eski sözcük var. Arbănaș daha eski etnik addır. Türkçedeki “Arnavut” üzerinden ödünç alınan Arnăut, standart sözlükte “prens muhafızlarında görevlendirilen (Arnavut kökenli) paralı asker” ve yan anlamıyla bir boyarın silahlı hizmetkârı olarak tanımlanıyor. Fenerli prenslerin arkasında duran altın işlemeli ceketli muhafızlara arnăuți deniyordu ve sözcük hâlâ sözlükte yer alıyor; orada bir yazlık buğday türünü de adlandırıyor.
Bu, kökenin güvenilir bir göstergesi değildir. Dönemin tarihçilerinin yazdığına göre on sekizinci yüzyılın sonlarına gelindiğinde terim, Tuna’nın güneyinden gelen ve Arnavut kıyafeti giyen her ücretli askeri kapsıyordu: birliklerde Sırplar, Yunanlılar, Bulgarlar ve Romenler görev yapıyordu. 1821 karışıklığında arnăuți ortaya çıktığında kaynaklar, içlerinden kimin Arnavut olduğunu söylemiyor.

Hüküm süren bir aile
Arnavut kökenli bir aile her iki prensliğin de zirvesine ulaştı. Gheorghe Ghica 1658’de Boğdan, ertesi yıl Eflak prensi oldu. Yarım yüzyıl sonra yazan Boğdan prensi ve âlim Dimitrie Cantemir (Kantemiroğlu) onu sadece “bir Arnavut” olarak anıyor, Romanya’daki başvuru eserleri de onu kökeni itibarıyla Arnavut olarak tanımlıyor. Torunları 1856’ya kadar, kesintilerle de olsa, hüküm sürdü; Bükreş şehir müzesinin yıllığındaki bir çalışma on prensten söz ediyor, ancak kendi listesinde dokuz ad var.
Prenslikler birleştikten sonra da aile üst düzeyde kaldı. Bir zamanlar Osmanlı’ya bağlı Sisam adasının valisi olan Ion Ghica, 1866’da, 1866–67’de ve 1870–71’de olmak üzere üç kez Romanya başbakanı oldu; Prens IV. Grigore’nin oğlu Dimitrie Ghica ise 1868’den 1870’e kadar hükümetin başında bulundu.
Ailenin en ünlü kızı bu kökeni bir konu hâline getirdi. 1828’de Bükreş’te doğan Elena Ghica, Dora d’Istria adıyla Fransızca yazdı. Halk şarkılarında Arnavut ulusal kimliği üzerine 1866’da Revue des deux mondes dergisinde yayımlanan denemesi, geniş bir Avrupalı okur kitlesini Arnavutlarla tanıştıran ilk eserlerden biriydi; 1873’te Ghica prenslerinin tarihine Gli Albanesi in Rumenia adını verdi. Arnavutça okuyabilenler onun yaşam öyküsünü, yalnızca Arnavutça yazılmış Elena Gjika biyografimizde bulabilir.
Diğer atıflar daha az sağlam. Cantemir, Boğdan prensi Vasile Lupu’ya da “Arnavut” diyor ve Birlik onun ailesini kendinden sayıyor; bir Romanya biyografi sözlüğü ise onu Arnavutluk’tan gelen, Yunan eğitimi almış bir Ulah olarak tanımlıyor. Kökeni tartışmalı kalıyor.
Bükreş neden Arnavut ulusal uyanışının (Rilindja) başkentlerinden biriydi?
Çünkü Osmanlı yönetiminin son on yıllarında Arnavutça kitaplar Bükreş’te basılabiliyor, yurt içinde basılamıyordu. Osmanlı hükümeti Arnavutça kitapları ve yayınları yasaklamıştı; Bükreş onun erişiminin dışındaydı ve ödemeye istekli bir Arnavut tüccar kolonisine sahipti. 1880’ler ile 1912 arasında bu koloni parayı, matbaayı ve insanların hatırı sayılır bir kısmını sağladı.
1844: Brăila’da bir avukattan alfabe kitabı
Hikâye, kırk yıl öncesinde, Tuna kıyısında başlıyor. Görice (Korçë) yakınlarındaki Vithkuq’tan Naum Veqilharxhi, bilindiği kadarıyla çalışma hayatını Brăila limanında avukat olarak geçirdi. 1844’te kendi tasarladığı otuz üç harflik bir alfabeyle sekiz sayfalık bir Arnavutça elifba bastı, 1845 sonunda da kırk sekiz sayfalık genişletilmiş bir baskısını. Arnavutluk uzmanı Robert Elsie’ye göre bu kitapçık Görice’den Berat’a kadar güney Arnavutluk’ta dağıtıldı. Faik Konica 1899’da yazarken onu “Bükreş’te yayımlanan” bir alfabe olarak hatırlıyordu. Veqilharxhi 1846 dolaylarında İstanbul’da öldü; zehirlendiği hikâyesi dönemin bir inancıdır, kanıtlanmış bir olgu değil.

Brăila onu unutmadı. Şehirde 1829’dan sonra bir Arnavut kolonisi vardı; müzesinin müdürü 2026’da, Osmanlı idaresinin sona ermesinden sonra kenti yöneten ilk görevlinin bir Arnavut olduğunu hatırlattı. Veqilharxhi’nin büstü 2011’den beri Bağımsızlık Bulvarı’nda duruyor.

Drita derneği ve matbaası
12 Ekim 1879’da Şemseddin Sami (Sami Frashëri), kardeşi Naim, Pashko Vasa ve yaklaşık yirmi beş Arnavut daha İstanbul’da Arnavutça Yazıların Basımı Derneği’ni kurdu: tarihçi George Gawrych’in sayımına göre on Müslüman, dört Katolik ve on dört Ortodoks. Osmanlı makamları bu işi zorlaştırınca dernek yurt dışına taşındı. Konica, “Bükreş seçildi,” diye yazdı, “ve Konstantinopolis Arnavutları adına oraya Vreto adında biri gönderildi.” Drita (“Işık”) adlı Bükreş şubesi 27 Aralık 1884’te tam biçimini aldı, ancak adı altındaki kitaplar 1881’den itibaren sayılıyor; tüzüğünün birinci maddesi, bilim insanı Jolanda Lila’nın özetlediği biçimiyle, amacı Arnavutçanın “hem diasporada hem anavatanda” öğretilmesi olarak belirliyordu. Üyeler bir matbaa satın aldı.
O yıllarda Bükreş’te yayımlananlar, on dokuzuncu yüzyıl Arnavut edebiyatının özüdür. Naim Frashëri’nin pastoral şiiri Bagëti e bujqësija 1886’da çıktı. Başlık sayfası yazarı yalnızca N. H. F. olarak, baskı yerini ise “Drita derneği tarafından basılmıştır”, “Bükreş, derneğin matbaasında” olarak veriyor; Elsie’nin yazdığına göre şiir “kervanlarla Arnavutluk’a kaçak sokuldu”. Sonraki derlemeleri de izledi; çoğu yalnızca baş harflerle imzalanmıştı: yazarları Osmanlı maarif nezaretinde sansür kurulunun müdürüydü. 1899’da Şemseddin Sami’nin Arnavutluk’un geçmişte ne olduğunu, bugün ne olduğunu ve yarın ne olacağını anlatan manifestosu, kapakta yazarın adı olmadan Bükreş’te yayımlandı. Tarihçi George Gawrych, Drita’nın 1881 ile 1904 arasında Bükreş’te yaklaşık yirmi beş kitap bastığını sayıyor.

Okullar, gazeteler ve kavgalar
Derneğin parası da yol aldı. Görice’de 1887’de bir Arnavut okulu açıldığında, Konica’nın kaydettiğine göre giderleri “Drita tarafından karşılanıyordu” ve 150’den fazla öğrenci, “Müslümanlar kadar Hıristiyan”, devam ediyordu. Köstence’de 1905’te bir Arnavut okulu açıldı; Birliğin tarihçesi de yirminci yüzyılın başında Bükreş’te bir pansiyonda Arnavutça eğitim veren bir öğretmen okulu olduğunu belirtiyor.
Koloni kendisi için de yazdı. Romanya’daki ilk Arnavutça gazete Drita idi, kısa süre sonra adı Lumina oldu; derneğin Brăila şubesi tarafından 15 Mayıs 1887’den 13 Haziran 1888’e kadar yayımlandı. Nikolla Naço’nun Shqiptari gazetesi 1888’de Bükreş’te, Arnavutça ve Romence olarak onu izledi. Gawrych’in saymasıyla, 1908’e gelindiğinde Arnavutlar dünya genelinde otuzdan fazla gazete ve dergi yayımlamıştı; bunların dördü Romanya’daydı.

Bunların hiçbiri uyum içinde geçmedi. Konica’nın anıları bir hizip kataloğudur: Slav yanlısı bir parti, bir Yunan partisi ve Naço; Konica’nın yazdığına göre Naço “kendini Türkiye’den yana gösterdi” ve bu, diğer ikisini çileden çıkardı. Bilim insanı Jolanda Lila, tarihçi Nathalie Clayer’den yararlanarak zengin tüccarlarla çıraklar arasında bir ayrılığı anlatıyor. Rakip bir dernek olan Dituria’nın başkanlığını 1890’ların ortasından itibaren, 1878’de Bükreş’e gelmiş Görice’li bir mal sahibi olan Pandeli Evangjeli yaptı. Nisan 1906’da üç Bükreş derneği, Drita, Dituria ve Shpresa, tek bir dernekte birleşti.
Koloni kullanılabilir de olabiliyordu. Aynı prens ailesinden Prens Albert Ghica, kulüplerinden biri tarafından onursal başkan yapıldı ve İngiliz gazeteci H. N. Brailsford’un 1906’da yazdığına göre Avrupa otellerinde “Arnavut halkının seçilmiş reisi” pozu verdi; oysa “ne tek kelime Arnavutça biliyordu ne de Arnavut coğrafyasının temellerini”. Kendi 1908 tarihli kitabı, Nisan 1904’te Bükreş’te toplanan, iki bin delegeli bir Arnavut ulusal kongresini ve bu kongrenin kendisini yönetim komitesinin daimi başkanı seçtiğini anlatıyor; hiçbir bağımsız kaynak bu anlatıyı doğrulamıyor.
Sürgünler ve ziyaretçiler
Romanya, imparatorlukta kalamayan insanlara da barınak oldu. Hekim İbrahim Temo, tutuklanmaktan kurtulmak için Kasım 1895’te kaçarak Romanya’ya yerleşti; Gawrych’in yazdığına göre orada İttihat ve Terakki Cemiyeti’nin şubelerini kurdu. Birliğe göre Struga’da doğdu, Dobruca’daki Medgidia (Mecidiye) kentinde doktor olarak çalıştı ve 1945’te orada öldü; Gawrych ise Ohri ve 1939’u veriyor. Yazar Mihal Grameno yirmi yıl Romanya’da yaşadı. 1911’de rahip Fan Noli, kolonileri dolaştığı bir turda Bükreş’te Arnavutça ayinler yaptı.
Romen bestesiyle bir marş
Asdreni adıyla imza atan Aleks Stavre Drenova, 1885 sonbaharında, iki ağabeyinin yanına katılan on üç yaşında bir yetim olarak Bükreş’e geldi. Kömür taşıyan çocuk ve çırak olarak çalıştı, fırsat buldukça okudu, 1905’te Köstence’deki Arnavut okulunda ders verdi ve ilk derlemesi Rézé djélli’yi 1904’te Bükreş’te yayımladı.
Şiirlerinden biri, bayrağa verilmiş bir söz, var olan bir ezgiye yazıldı: Romanyalı besteci Ciprian Porumbescu’nun Pe-al nostru steag e scris Unire (“Bayrağımızda birlik yazılı”) ezgisi. Şair Lasgush Poradeci sonradan, onun ilk olarak Bükreş Arnavut kolonisinin korosu tarafından söylendiğini yazdı. Kaynaklar, şiirin ilk kez 1908’de mi 1912’de mi basıldığı konusunda ayrışıyor. Arnavutluk’un milli marşı oldu ve hâlâ öyle: sözleri Bükreş’te yazılmış Arnavutça, ezgisi Romen.
Kasım 1912
İsmail Kemal’in Kasım 1912’de bulduğu koloni işte buydu. Arnavut tarihçiler Niko Koleci (1962’de yazdı) ve Kaliopi Naska (1987), onun koloninin liderleriyle görüşmesini 5 Kasım’a tarihliyor. Naska ve Birlik bunu, 2003’te adına bir plaket, 2014’te bir büst açılan Continental Otel’e yerleştiriyor; anıları ne bir bina ne de bir tarih belirtiyor. Dönemin kayıtlarının doğruladığı şey ise sonuçtur. İlanı anlatan Avlonya gazetesi haberi, onun “Bükreş Arnavutlarıyla anlaşmaya varmış olarak” hareket ettiğini söylüyor, kongre tutanakları da koloninin dört delegesini Arnavut kasabalarının delegeleri arasında oturtuyor.
Romanya’nın ilgisi orada bitmedi. Arnavutluk büyükelçiliğine göre iki devlet 16 Aralık 1913’te elçilik düzeyinde ilişki kurdu ve büyükelçilik Romanya’yı “Arnavutluk’un Bağımsızlığını tanıyan ilk ülke” olarak tanımlıyor. Büyükelçiliğin 2026’da kutladığı diplomatik ilişkilerin yüzüncü yıl dönümü ise, sergisinin “Romanya’da Arnavutluk, 1926–2026” başlığının gösterdiği gibi, bunun yerine 1926’dan sayılıyor; sergi, Arnavutluk’un Bükreş’teki ilk diplomatik temsilcisi Xhemil Dino ile açılıyor.
1912’den sonra koloniye ne oldu?
Bir harekete değil, bir topluluğa dönüştü. Liderleri önce yeni devlete hizmet etti. Birliğin yazdığına göre 1913’te Bashkimi derneğinin başkanı Pandeli Evangjeli, İsmail Kemal’in geçici hükümetine merkezî ve yerel yönetimin nasıl örgütleneceğine dair iki sandık belge gönderdi. 1919’da koloninin Paris barış konferansındaki heyetine başkanlık etti, 1921’de Arnavutluk’a döndü ve orada iki kez başbakan oldu. Arnavutluk var olduktan sonra, diye yazıyor Birliğin tarihçisi Marius Dobrescu, derneklerin rolü topluluğu yönetmeye, Arnavut öğrencileri Romanya’ya getirmeye ve hayır işlerine indi. Mart 1922’de, Asdreni’nin sekreter olduğu bir Arnavut konsolosluğu açıldı.
Bir kuşak daha Romanya, Arnavut yazarlar ve sanatçılar için bir okul olarak kaldı. Lasgush Poradeci 1921’de geldi, Güzel Sanatlar Akademisi’nde okudu ve 1922’de Asdreni’den koloninin sekreterliğini devraldı; 1924’te bir burs onu Berlin’e ve Graz’a götürdü. Mitrush Kuteli Bükreş’te iktisat okudu, 1934’te mezun oldu ve ilk öykü kitabı Nete shqipëtare’yi 1938’de orada yayımladı; 1.200 nüshasının yaklaşık bin tanesi, satılamadan Köstence’deki bir yangında yok oldu. Kristaq Antoniu, 1907’de Bükreş’te Görice’den bir ailenin çocuğu olarak doğdu; Arnavut biyografilerinin kaydettiğine göre 1924’ten 1931’e kadar on bir Romanya filminde oynadı, ardından 1942’de Arnavutluk’a yerleşerek en tanınmış şarkıcılarından biri oldu.
Koloninin basını kıyıya taşındı. Köstence’de resimli bir Arnavutça haftalık, Shqipëri' e re, 1919’dan 1936’ya kadar çıktı; 1932–33’te Gjergj Bubani orada, Arnavutça, bazı sayfaları Fransızca ve Romence olan siyasi bir gazete, Kosova’yı yayımladı. Birliğin tarihçesinin koloninin kasabaları arasında saydığı Ploiești’nin kendine ait bir iddiası var. 1921’de oradaki bir matbaa, Kur’an’ın ilk Arnavutça çevirisinin ilk bölümünü bastı: George Sale’in İngilizce çevirisinden, Görice’li Ortodoks bir Hıristiyan olan Ilo Mitkë Qafëzezi’nin çevirdiği ilk sureler. Önsözü nedenini şöyle açıklıyor: Müslüman Arnavutları Hıristiyan kardeşlerinden ayıran o “gizemli soğan kabuğunun” ne olduğunu bilmenin zamanı gelmişti.
Koloninin bir de kilisesi vardı: Bükreş’in merkezinde, Academiei Caddesi’ndeki küçük Ortodoks Aziz Nikola “Dintr-o zi” kilisesi. Tarihî Anıtlar Komisyonu’nun 1914’ten 1951’e uzanan yazışmalı bir dosyası, kiliseyi “Arnavut topluluğuna geçici kullanım için verilmiş” olarak tanımlıyor. Kilisenin tarihleri kaynağa göre değişiyor: bir Arnavut rahibin aktardığı anma plaketinde 1911–1945, bir Romanya anıt sitesindeki tanımda 1911–1947, Birliğe göre 1912–1947. Birlik ilk Arnavutça ayini orada Fan Noli’nin yaptığını belirtiyor, plaket de onun orada ayin yaptığını söylüyor; bu plaketin tarihleriyle uyuşuyor, ama Birliğin kendi tarihleriyle uyuşmuyor: Noli’nin Bükreş ayinleri 1911 turuna ait ve bunu anlatan Elsie hiçbir kilise adı vermiyor.

Birliğin derlediği aile anıları, güneydeki kasabalarda dükkâncıları, şarap tüccarlarını ve lokanta sahiplerini, bir de üniversiteye giden çocukları anlatıyor. Köstenceli Nikolaq Zoi’nin yayımlanmamış bir anısı sonucu tek cümlede özetliyor: çocuklar avukat, doktor ve öğretmen oldu; bunlar “Arnavut kökenli Romenler olarak anılıyordu, bu son sözcük zamanla siliniyordu”.
Görice yakınlarındaki Boboshticë’de 1889’da doğan oyun yazarı Victor Eftimiu’nun durumu özen gerektiriyor: bir Romanya edebiyat başvuru eseri tüccar ailesini Ulah olarak adlandırıyor, Arnavut kurumları ve Birlik ise onu kendilerinden sayıyor.
Asdreni kaldı. 1937’de bir devlet maaşı umuduyla Arnavutluk’a gitti, ama alamadı. 11 Aralık 1947’de Bükreş’te yoksulluk içinde öldü.
Sessizlik, sonra parlamentoda bir sandalye
Birliğin tarihçisi Marius Dobrescu’ya göre, Ağustos 1944’ten sonra topluluğun örgütü yeni rejimin söz dağarcığında art arda üç ad aldı, Arnavut Demokratik Komitesi olarak son buldu ve 1953’te diğer tüm ulusal azınlıkların örgütleriyle birlikte kapatıldı. Otuz altı yıl boyunca Romanya’da hiçbir Arnavut derneği olmadı.
Ayakta kalan özeldi. Slatina’da, enstitünün topluluk kronolojisinin Arnavut geleneğinin en eski koruyucularından biri saydığı Memish ailesinin Atletul Albanez adında bir pastanesi vardı; Birliğin yazdığına göre Hashim Memish pastaneyi komünizm dönemi boyunca işletmeyi sürdürdü. O yıllarda yayımlanan sayım tabloları Arnavutları hiç göstermiyordu.
1990: yeniden başlamak
Rejimin çöküşünden beş ay sonra, 24 Mayıs 1990’da Romanya Arnavutları Kültür Birliği, tarihçi Gelcu Maksutovici’nin başkanlığında Bükreş’te kuruldu; Maksutovici’nin topluluk tarihi Şubat 1993’te tanıtıldı. 1994’te Craiova ve Köstence’de şubeler izledi. Mart 1995’te üyeleri, 1595 raporunun üzerinden dört yüz yıl geçtiğini anmak için Bükreş’teki Cesur Mihai heykeline çelenk koydu; 31 Mart 1999’da ise Kosova halkı için başkentte bir “Sessizlik Yürüyüşü” yaptılar.
Romanya anayasasının 62. maddesine göre, olağan yoldan meclise girecek oyu alamayan bir ulusal azınlığın örgütü, Temsilciler Meclisi’nde bir sandalyeye hak kazanır. 1996’da Arnavut sandalyesi, Kültür Birliği’nin listesinden seçilen, Târgu Jiu doğumlu Craiovalı kimya öğretmeni Oana Manolescu’ya gitti. Milletvekilliği üzerine bir anlaşmazlık çıktı ve 30 Haziran 1999’da o, Romanya Arnavutları Birliği’ni (Romence baş harfleriyle ALAR) Craiova’da kurdu. Birlik 2000’den beri her seçimde sandalyeyi elinde tuttu. Manolescu 2016’ya kadar mecliste oturdu ve Kasım 2019’da öldü; Bogdan-Alin Stoica Aralık 2016’dan beri azınlığı temsil ediyor.
Sandalyenin ardındaki oylar kayıtlı. Merkez Seçim Bürosu’nun tutanaklarına göre Birliğin listesi 2012’de 10.010, 2016’da 4.640, 2020’de 9.031 ve 2024’te 9.177 oy aldı; büronun sonuçlarının bir derlemesi 2000 için 10.543 veriyor. 2015 seçim yasası barajı, milletvekili başına düşen ortalama geçerli oy sayısının %5’i olarak belirliyor ve bir azınlık listesine verilen oyu seçmenin etnik kimliğine bağlayan hiçbir hüküm içermiyor: 2024’teki 9.177 oy, üç yıl önce Arnavut etnik kimliği beyan edenlerin sayısının on dört katından fazla.
Birlik, diğer azınlıkların örgütleri gibi devlet bütçesinden finanse ediliyor. Avrupa Konseyi, 2022 ödeneğini 3.647.830 ley olarak veriyor.
Romanya’daki Arnavutları saymak
Sayım serisi kısa ve boşluklarla dolu. 1930’da Romanya, Arnavut milliyetinden 4.670 kişi ve ana dili Arnavutça olan 4.247 kişi saydı. İstatistik enstitüsünün kendi serisinde 1948 için etnik kimlik sayımı yok; 1956, 1966, 1977 ve 1992 sayımları ise Arnavutları “diğer” kategorisine katıyor. Kayıtlardaki bir sonraki rakam 2002’ye ait; devletin azınlıklar enstitüsünün yayımladığı kronolojiye göre o yıl 520 kişi Arnavut etnik kimliği beyan etti. Romanya 2011 için Avrupa Konseyi’ne 407 bildirdi, 2021 tabloları ise 645 gösteriyor: sayımın bir neden vermediği, on yılda %58’lik bir artış. Bu kadar küçük sayımlar kırılgandır: 2021’de tüm sakinlerin %13’ünün etnik kimliği “bilinmiyor” olarak kaydedildi.
1930 rakamının içindekiler
1930 toplamı bir haritaya ihtiyaç duyuyor. 1938’de yayımlanan, milliyete ilişkin sayım cildi Arnavutları il il ve komün komün sıralıyor; il toplamları ulusal 4.670’i veriyor. Bunlardan 1.892’si artık Romanya’nın parçası olmayan illerde yaşıyordu: 83’ü bugün Bulgaristan’da olan Güney Dobruca’da, 1.809’u ise Besarabya’da, neredeyse tamamı tek bir köyde. İsmail ilindeki Caracurt’ta 2.812 sakinden 1.754’ü Arnavut’tu. Caracurt bugün Ukrayna’nın Odessa bölgesindeki Karakurt; Ukrayna’daki Arnavutlar rehberimizde anlatılan Besarabya köyü.
Bugünkü sınırların içinde sayım 2.778 Arnavut saydı; çoğu, o dönemde Bükreş’i de kapsayan Ilfov ilinde (1.302 kişi, bunların 1.247’si başkentte ve banliyölerinde) ve Köstence’de (471) yaşıyordu; Brăila, Ialomița ve Prahova’nın her birinde yüzün üzerinde Arnavut vardı, Gorj’da ise sayım hiç kaydetmedi. 645’e düşüş gerçek, ama 4.670’ten değil, yaklaşık 2.800’den bir düşüş. İki sayım arasında bir dünya savaşı, ölümler, Birliğin kendi tarihçesinin anlattığı Arnavutluk’a dönüşler ile ABD’ye ve Türkiye’ye göç ve Arnavut derneklerinin bulunmadığı otuz altı yıl yer alıyor.
Etnik kimlik, dil, pasaport
Nüfus sayımı etnik kimliği ve ana dilini soruyor. İkamet istatistikleri ise vatandaşlığı soruyor ve üçüncü bir yanıt veriyor. Eurostat, 2024 sonunda Arnavutluk vatandaşlarının elinde 969 geçerli Romanya oturma izni bulunduğunu sayıyor ve bir gün sonra, 1 Ocak 2025’te olağan olarak ikamet edenler arasında 958 Arnavutluk vatandaşı olduğunu tahmin ediyor. Her etnik kökenden Kuzey Makedonya vatandaşlarının 2024 sonunda 213 izni vardı; tablo bunların kaçının Arnavut olduğunu söylemiyor. Pasaport etnik kimlik ya da dil hakkında hiçbir şey söylemez; Arnavut kökenli bir Romanya vatandaşı da hiçbir izin tablosunda yer almaz. Bu ölçüler örtüşür ve asla toplanmamalıdır.
Sayım olmayan tahminler
Çok daha büyük sayılar dolaşımda. 1990’ların başında yeni kurulan Kültür Birliği’nin başkanı, “Arnavut kökenli” 10.000 kişiden söz etti; enstitünün kronolojisi, ki Arnavut bölümünü topluluk adına Maria Dobrescu yazmıştır, bu rakamın “gerçek bir dayanağı olmadığını” söylüyor ve 2002’de sayılan 520 kişiye işaret ediyor. On dokuzuncu yüzyıl için Birliğin bir metni birkaç bin üyeden söz ediyor, iki Romanyalı iktisatçının bir makalesi yalnızca bir internet sitesine dayanarak 1893 için 30.000 veriyor, tarihçi Adrian Majuru’nun ise 1898–99 Bükreş istatistiklerinde 3.698 Arnavut hane reisi bulduğu aktarılıyor.
Romanya’da Arnavutlar nerede yaşıyor?
2021 nüfus sayımı en büyük grupları güneybatıdaki Gorj ve Dolj illerinde, Bükreş’te ve batıdaki Bihor, Arad ve Timiș illerinde buldu. Yalnızca Gorj ili 645 beyanın 158’ini oluşturuyor; bunların 51’i Târgu Jiu kasabasında; Dolj 69 ile onu izliyor, bunların 43’ü Craiova’da; Bükreş’te 56 var. Topluluğun her tarihçesinde adı geçen Karadeniz limanı Köstence’de ise 28.
Avrupa Konseyi’nin uzmanları, geçici sonuçlardan hareketle azınlığı “esas olarak Köstence, Craiova ve Bükreş’te yoğunlaşmış” olarak tanımlıyor. Nihai tablolar Craiova ve Bükreş konusunda aynı fikirde ve daha önce bulunmayan ayrıntılar ekliyor: 645 kişiden 404’ü kasaba ve şehirlerde, 241’i kırsal komünlerde yaşıyor; bunların arasında Gorj’daki Stoina, Albeni ve Bustuchin de var.
Tek tabloda iki topluluk
Ana dili sütununu etnik kimlik sütununun yanına koyunca harita ikiye bölünüyor. Gorj’da 158 kişi Arnavut etnik kimliği, 7 kişi ana dili olarak Arnavutçayı beyan etti; Dolj’da rakamlar 69 ve 13. Bükreş’te durum tersine: 56 ve 74; Bihor, Arad, Timiș ve Cluj’da ise iki sütun neredeyse eşit.
Sayım bu örüntüyü açıklamıyor. 1930’da Gorj’da hiç Arnavut yoktu, ancak komşu Dolj’da kurulan Birliğin 2002’ye gelindiğinde orada bir şubesi vardı ve 2022’de Arnavut Kültürü Günleri’ni Târgu Jiu’da düzenledi; kurucusu da bu kasabada doğmuştu. Güneybatıdaki beyanlar Birliğin kendi erişimini izliyor olabilir; hiçbir kaynak bunu söylemiyor. Birliğin dergisi iki grup tanımlıyor: eski ailelerde, diye yazıyor, “ana dili artık konuşulmuyor”; 1990’dan sonra Arnavutluk’tan gelen mezunlar ise okudukları üniversite şehirleri yüzünden “ülkenin her yerine dağılmış” durumda ve evde Arnavutça konuşuyor.
Din
Sayım, 645 kişiden 402’sini Romanya Ortodoks Kilisesi üyesi, 5’ini Sırp Ortodoks, 160’ını Müslüman, 25’ini Roma Katolik ve 20’sini dini olmayan olarak kaydediyor. En büyük iki inanç aynı iki haritada yer alıyor. Gorj’da 158 kişiden 147’si, Dolj’da 69’dan 65’i ve Constanța’da 28’den 23’ü Romanya Ortodoks Kilisesi’ne mensup. Arad’da 46 kişiden 39’u, Bihor’da 49’dan 31’i ve Timiș’te 29’dan 15’i Müslüman.
Arnavutça Romanya’da hâlâ konuşuluyor ve öğretiliyor mu?
2021’de 421 kişi ana dili olarak Arnavutçayı gösterdi. Arnavutça hiçbir okul müfredatında okutulmuyor; Birlik kendi kurslarını düzenledi. Öğretime ilişkin bulgular, Bölgesel veya Azınlık Dilleri Avrupa Şartı’nı izleyen Avrupa Konseyi Uzmanlar Komitesi’ne aittir. Şart, Romanya’da 1 Mayıs 2008’den beri uygulanıyor ve Arnavutça yalnızca genel hükümleri kapsamında korunuyor.
Uzmanlar Komitesi’nin 15 Haziran 2023’te kabul edilen üçüncü raporu açık sözlü. “Arnavutça, ana akım eğitimin genel müfredatında yer almıyor” diyor; çünkü konuşurlar “Romanya’ya dağılmış durumda” ve “herhangi bir belediyede Arnavutça öğretim kursları düzenlemek için aynı yaş grubundan çok az öğrenci” var. Ayrıca “ulusal azınlığa mensup kişilerin kendilerinde dili öğrenme konusunda bildirilen bir ilgi eksikliğini” de kaydediyor. Üniversite düzeyinde tablo daha da kötüydü: Arnavutça artık hiç öğretilmiyordu, çünkü Bükreş Üniversitesi’nde onu kapsayan Balkan kültürel ilişkileri yüksek lisans programı artık yoktu.
“Arnavutçayı ana akım eğitimin genel müfredatına dahil edin.”
Avrupa Konseyi Uzmanlar Komitesi, Romanya’ya yönelik acil eylem önerisi, 2023
Buna karşılık rapor, var olanları sıralıyor. Rapora göre Birlik, nitelikli öğretmenlerle haftalık kurslar ile yaz ve kış okulları sunuyor; bunların bazıları Arnavutluk’ta; Romence–Arnavutça konuşma kılavuzlarını ve Arnavutça ders kitaplarını yeniden bastırdı ve ücretsiz dağıtıyor. Birlik kurslarının programını yayımlamıyor; aşağıdaki rehberde ofisi yer alıyor.
Bir de basın var. Birliğin dergisi, 2001’de Prietenul albanezului (“Arnavut’un Dostu”) adıyla kuruldu; 2017’den beri Drita adıyla, aylık ve 2.500 nüsha olarak çıkıyor. 2018’de adı Editura Asdreni olarak değişen yayınevi iki dilli kitaplar yayımlıyor ve Albanica adlı bir akademik dergi 2019’dan beri çıkıyor. Avrupa Konseyi’ne göre Radio Bucharest, Radio Oltenia Craiova ve kamu televizyon kanalları TVR 3 ile TVR Bucharest azınlığa yönelik programlar yayımlıyor.
Topluluk bugün nasıl görünüyor?
Alexandra Iancu 1944’te Bükreş’te, eski ailelerden birinde doğdu. 2020’de Birliğin dergisi Drita’ya anlattığına göre, büyükbabası Rafael Anastasiu 1886’da on bir yaşında, bir dükkânda çalışmak için Görice’den gelmiş ve sonradan kendisi de bir dükkân sahibi olmuştu. “Çocukluğumdan beri evimizde Arnavutça konuşulduğunu hatırlıyorum” dedi; ailesi, çocuklar okulda aile meselelerini tekrarlamasın diye Arnavutçayı kullanıyordu, diye açıkladı. “Şimdi, 75 yaşında, çocukken Arnavutçayı öğrenmediğim için pişmanım.”
Topluluğun öteki bölümü 1990’dan sonra geldi ve evde Arnavutça konuşuyor. Aslen Arnavutluk’tan olan Elsa Stavro on yıldan fazladır Tuna kıyısındaki Galați’de yaşıyor ve Arnavutluk’un büyükelçisi Enkeleda Mërkuri’nin 26 Ekim 2026’da Brăila müzesinde, yüz yıllık diplomasiyi konu alan o sergiyle birlikte açtığı Aşağı Tuna Arnavut Kültür Merkezi’ni yönetiyor. Açılışta, haber ajansı Agerpres’in aktardığına göre, “Arnavutluk’ta Brăila, Bükreş’ten ya da Iași’den çok daha iyi bilinir, çünkü burada önemli bir Arnavut diasporası yaşadı” dedi. Merkez çalışmalarını Tulcea’ya da yaymayı planlıyor.
Bugün topluluğun adına kamuoyu önünde üç isim konuşuyor. 1987’de Craiova’da doğan Bogdan-Alin Stoica, 2016’da Birlik adına meclise girmeden önce öğrenci radyosu Radio Campus Craiova’yı kurdu; 2020’de Drita’ya Romanya ile Arnavutluk’un “gönül bağı” paylaştığını söyledi. 1962’de Pogradec’te doğan Luan Topciu doktorasını Bükreş’te yaptı, Cioran ve Blaga’yı Arnavutçaya, Kuteli’yi Romenceye çeviriyor ve Birliğin Arnavut Kültür Merkezi’ni koordine ediyor; Ocak 2022’de Romanya cumhurbaşkanı ona Kültürel Liyakat Nişanı’nın Şövalye rütbesini verdi. Yine Pogradecli yazar Ardian-Christian Kyçyku iki dilde yayımlıyor ve Bükreş’te özel bir üniversitenin başında bulunuyor.
Birliğin takvimi, Brăila’daki Arnavut Dili Günleri’nden, yıllar içinde Craiova, Bükreş, Köstence, Târgu Jiu ve Iași’de düzenlenen Arnavut Kültürü Günleri’ne uzanıyor; Ekim 2024’teki altıncısı Birliğin yirmi beşinci yıl dönümünü Bükreş ile Tiran’da andı. 2002’de kurulan şarkı ve dans topluluğu Serenada, Arnavut danslarını Oltenia’nın danslarıyla harmanlıyor. Birlik her 28 Kasım’da Bayrak Günü’nü kutluyor; Agerpres’in aktardığına göre 2026’da Ulusal Gün etkinlikleri bir “Arnavut Kasımı” programının parçası.
Hatırlayan yerler
Topluluk son yirmi yılı, tarihini çoğunlukla bronzla yeniden haritaya yazarak geçirdi.
- Bükreş, Continental Otel, Calea Victoriei. İsmail Kemal için 2003’te bir plaket, 20 Haziran 2014’te de otelin ön avlusunda heykeltıraş Artan Hajdari’nin yaptığı bir büst açıldı. Romence ve Arnavutça yazılı kitabesi, onun Kasım 1912’nin başında otelde kaldığını ve orada Arnavut topluluğunun temsilcileriyle buluştuğunu söylüyor.
- Bükreş, Kral I. Mihai Parkı (Herăstrău). Kitapları kentte basılan Naim Frashëri’nin büstü Eylül 2006’da açıldı.
- Brăila, Bağımsızlık Bulvarı. Naum Veqilharxhi’nin büstü Mayıs 2011 tarihli. Aşağı Tuna Arnavut Kültür Merkezi, kentin “Carol I” Müzesi’nde Ekim 2026’da açıldı.
- Medgidia. Dr. İbrahim Temo’nun büstü 2015’te Birlik tarafından yerleştirildi; bir sokak onun adını taşıyor.
- Craiova, Rovine Parkı. Arnavut heykeltıraş Emanuel Koko’nun yaptığı Skanderbeg (İskender Bey) büstü 27 Ekim 2018’de açıldı.

Yeni gelenler
Eski ailelerin yanında ikinci, daha genç bir grup var: Birliğin dergisinin yazdığına göre 1990’dan sonra Arnavutluk’tan okumaya gelip kalan insanlar. Bazıları artık dili taşıyor. Birliğin uzun süreli editörü ve İsmail Kadare’nin Romence çevirmeni Marius Dobrescu, Romanya’daki Arnavutçadan az sayıdaki çevirmenin “üç ya da dördünün” 1990’lardan bu yana vatandaşlığa geçmiş Arnavutlar olduğunu söyledi. İkamet istatistikleri grubun kısmi bir taslağını veriyor, çünkü yalnızca hâlâ Arnavutluk vatandaşlığını taşıyanları kapsıyor: 2008 sonunda 579, 2022’deki zirvede 1.168, 2024 sonunda 969 ve bir yıl sonra 1.055 geçerli izin.
Sayımdaki ana dili yanıtlarının çoğunu, il tablolarındaki verilere bakılırsa, büyük olasılıkla bu grup veriyor. Eski kurumların kendisi için kurulmadığı grup da bu: Oradea ya da Cluj’daki bir aile, Birliğin Craiova’daki merkezinden çok uzaktır ve bir şehirdeki haftalık kurs, başka bir şehirdeki çocuğa ulaşmaz. Avrupa Konseyi, Romanya’yı bu tür dillerde çevrim içi öğretimi yüz yüze eğitimin tamamlayıcısı olarak değerlendirmeye davet etti.
Tanınmış kişiler
Aşağıdaki adlar, Romanya ile bağlantısı belgelenmiş ve Arnavut kökeni adı belli bir kaynak tarafından belirtilmiş kişilerle, bir de azınlığın 1996’dan beri iki milletvekiliyle sınırlıdır; kaynak yalnızca Birlik olduğunda madde bunu söyler.

Elena Ghica · yazar, 1828’de Bükreş’te doğdu

Drita şubesini kurmak üzere İstanbul’dan gönderildi

1895’ten itibaren Romanya’da sürgün

1912’de Avlonya’daki koloni delegesi · 1920’de renkli fotoğraflandı
Portreler Wikimedia Commons aracılığıyla. Dora d’Istria: bilinmeyen sanatçı, on dokuzuncu yüzyıl litografisi / Wikimedia Commons (kamu malı); Jani Vreto: bilinmeyen fotoğrafçı, 1880’ler / Wikimedia Commons (kamu malı); İbrahim Temo: bilinmeyen fotoğrafçı, 1918, Arnavutluk Arşivler Genel Müdürlüğü / Wikimedia Commons (kamu malı); Dhimitër Beratti: Albert Kahn Müzesi’nin Gezegen Arşivleri için Auguste Léon / Wikimedia Commons (CC0).
- Naum Veqilharxhi (yaklaşık 1846’da öldü), Brăila’da avukat, 1844 alfabe kitabının yazarı.
- Elena Ghica, Dora d’Istria olarak bilinir (1828–1888), Bükreş doğumlu yazar, prenslerin Ghica ailesinden.
- Pandeli Evangjeli (1859–1949), 1878’den beri Bükreş’te, koloninin derneklerinin lideri, sonradan iki kez Arnavutluk başbakanı.
- İbrahim Temo (Birliğe göre 1865–1945; Gawrych 1939’u veriyor), Medgidia’da siyasi sürgün ve hekim.
- Asdreni (1872–1947), şair, 1885’ten itibaren Bükreş’te; Arnavutluk milli marşının sözlerinin yazarı.
- Ilo Mitkë Qafëzezi (1964’te öldü), kısmi Arnavutça Kur’an çevirisi 1921’de Ploiești’de basılan tarihçi.
- Lasgush Poradeci (1899–1987), şair, 1921’den 1924’e kadar Bükreş’te.
- Kristaq Antoniu (1907–1979, Bükreş doğumlu), oyuncu ve şarkıcı.
- Mitrush Kuteli (1907–1967), yazar ve iktisatçı, 1934’te Bükreş’te mezun oldu.
- Lucia Djamo-Diaconiță (1916–1995), Bükreş Üniversitesi’nde Slavist; Birlik tarafından topluluğun bilim insanları arasında anılıyor.
- Oana Manolescu (1941–2019), kimyager ve öğretmen, Birliğin kurucusu ve 1996’dan 2016’ya kadar milletvekili.
- Luan Topciu (1962 doğumlu), yazar ve çevirmen, Birliğin Arnavut Kültür Merkezi’nin koordinatörü.
- Ardian-Christian Kyçyku (1969 doğumlu), Arnavutça ve Romence yazan yazar.
- Bogdan-Alin Stoica (1987 doğumlu), 2016’dan beri Arnavut azınlığın milletvekili.
Romanya’daki Arnavutlar birbirini nasıl buluyor?
On dokuz milyonluk bir ülkeye dağılmış birkaç yüz kişilik bir topluluk için tanışmak işin zor kısmı. Birliğin etkinlikleri bariz başlangıç noktası, Brăila’daki yeni kültür merkezi de öyle.
Aynı dili konuşan bir partner arayanlar için dua.com başka bir yol sunuyor: Arnavutlarla, yaşadıkları yer fark etmeksizin, kendi şehrinizin ve çevrenizin ötesinde tanışmanın bir yolu. En yakın Arnavutça konuşan kişinin üç il ötede olabileceği bir ülkede bu önemli.
Romanya’nın kolonisi, yurt dışındaki birkaç eski Arnavut topluluğundan biriydi. Onu İtalya’nın Arbëreshë’leri, Ukrayna’nın Arnavut köyleri ve matbaa işini Bükreş’e gönderen derneğin kurulduğu İstanbul topluluğuyla karşılaştırın ya da Arnavut topluluğu merkezine göz atın. Kendi sohbetinizi başlatmak için dua.com’da Arnavutlarla tanışın.
Rehber: nereden başlamalı
17 Kasım 2026’da kontrol edildi. İletişim bilgileri değişir; yola çıkmadan önce teyit edin.
- Romanya Arnavutları Birliği (ALAR): kayıtlı merkezi Strada Nicolae Bălcescu 33, Craiova, Dolj ili; telefon 0351 184 466; [email protected]; alar.ro. Eylül ve Kasım 2026’daki genel kurulları Craiova’da Strada Dealul Spirei 2A adresinde toplanmak üzere çağrıldı. Birlik çalışma saatlerini, şubelerini veya kurs programını yayımlamıyor; kurslar ve etkinlikler için ofise sorun.
- Diğer dernekler: Arnavutluk Ulusal Diaspora Ajansı, diaspora kuruluşları rehberinde ayrıca Bükreş’te Bashkësia Kulturore e Shqiptarëve të Rumanisë adlı derneği ve Eforie Nord’da Iliria derneğini listeliyor; ikisine ait bir web sitesi bulunamadı.
- Arnavutluk Büyükelçiliği: Strada Duiliu Zamfirescu 7, 1. Sektör, Bükreş; telefon +40 21 211 9829, acil durumlar +40 756 127 787; [email protected]; konsolosluk iletişim sayfası. Site konsolosluk çalışma saatlerini ya da randevu sistemini vermiyor.
- Arnavutluk Köstence Fahri Konsolosluğu: fahri konsolos Omer Susli, 125 Aurel Vlaicu, Köstence; telefon +40 241 516 158; Arnavutluk dışişleri bakanlığının Mart 2024 tarihli listesine göre Köstence ilini kapsıyor.
- Romanya’ya giriş: biyometrik Arnavutluk pasaportu sahipleri, 180 gün içinde en çok 90 günlük kalışlar için vize gerektirmiyor. Romanya dışişleri bakanlığı, 1 Ocak 2024’ten itibaren biyometrik Kosova pasaportu sahipleri için vizeden muaf birimler arasında, BM Güvenlik Konseyi’nin 1244 sayılı Kararı’na “uygun olarak tanımlanan” Kosova’yı sayıyor. Kosova’nın resmî misyonlar portalında Romanya’da listelenmiş bir büyükelçiliği veya konsolosluğu yok. Ayrıntılar: eviza.mae.ro.
- Aşağı Tuna Arnavut Kültür Merkezi, Brăila: “Carol I” Brăila Müzesi’nde (müze ofisi: Piața Traian 3; telefon 0339 401 002), müdürü Dr. Elsa Stavro, 26 Ekim 2026’da açıldı. Merkez henüz kendi çalışma saatlerini yayımlamadı.
- İbadet yerleri: Bükreş’te Strada Academiei 22’deki Aziz Nikola “Dintr-o zi” kilisesi bugün, duyurulmuş bir Arnavutça ayini olmayan sıradan bir Romanya Ortodoks cemaatidir. İncelenen hiçbir kaynak Romanya’daki herhangi bir camiyi Arnavut olarak tanımlamıyor; topluluğun mezarları arasında Bükreş’teki Ghencea ve İbrahim Temo’nun yattığı Medgidia’daki Müslüman mezarlıklarındakiler de var.
- Nüfus sayımı tabloları: komün düzeyine inen etnik kimlik, ana dili ve dine göre 2021 sonuçları.
- Daha fazla okuma: Birliğin Romanya Kültür Enstitüsü tarafından yayımlanan kendi topluluk tarihi ve azınlıklar enstitüsünün 1989–2009 kronolojisi (Romence).
Kaynaklar ve yöntem
16 ile 17 Kasım 2026 arasında her kaynağı açtık: başlıca Romanya Ulusal İstatistik Enstitüsü’nün sayım tabloları, milliyete ilişkin 1930 sayım cildi, Eurostat, Merkez Seçim Bürosu’nun tutanakları, üç Avrupa Konseyi belgesi, azınlıklar enstitüsünün topluluk kronolojisi, Robert Elsie, George Gawrych, Constantin C. Giurescu, Lidia Cotovanu ve Jolanda Lila’nın çalışmaları ve metnin yalnızca onlara dayandığı yerlerde adını andığı Birlik yayınları. Yaşayan kişilerden yapılan alıntılar yayımlanmış röportajlardan ve haber metinlerinden geliyor; bu rehber için kimseyle görüşülmedi.
Bazı şeyler saptanamadı. 1595 raporunun kendisini açamadık; bu yüzden onun 15.000 rakamı dolaylı olarak veriliyor. Prens Simion Movilă’nın Călinești Arnavutları için verdiği 1602 tarihli, internette tekrarlanan bir ferman herhangi bir belgeye kadar izlenemedi ve dışarıda bırakıldı. 1930 ile 2002 arasındaki hiçbir sayım için Arnavut rakamı bulamadık; 407’den 645’e yükselişin bir açıklamasını da, Gorj ve Dolj sayım haritasını bir nedene bağlayan bir kaynağı da; bu yüzden orada sunulan okuma bir çıkarımdır. 1930 il sayımlarında 10 Arnavut’la görünen Timiș-Torontal, bugün Sırbistan’da kalan toprakları da kapsıyordu. 2004 ve 2008 oy toplamları seçim bürosuyla karşılaştırılamadı ve dışarıda bırakıldı; 2000 rakamı büronun sonuçlarının bir derlemesinden geliyor. Kopi Kyçyku’nun (2017) kaynak göstermeyen bir denemesi, Makedonya’dan Transilvanya kasabalarına savaşlar arası bir işçi göçü dalgasını anlatıyor; ikinci bir kaynak bunu doğrulamadığı için dışarıda bırakıldı. Brăila, Medgidia ve Craiova’daki anıtların ya da Birliğin etkinliklerinin lisanslı güncel bir fotoğrafı bulunamadı.
Romanya’daki Arnavutlar hakkında sık sorulan sorular
Romanya’da kaç Arnavut yaşıyor?
2021 nüfus sayımı, Arnavut etnik kimliği beyan eden 645 sakin ve ana dilini Arnavutça olarak belirten 421 sakin kaydetti. Ayrı olarak Eurostat, 1 Ocak 2025’te ülkede yaşayan 958 Arnavutluk vatandaşı olduğunu tahmin ediyor. Bu ölçüler örtüşür ve toplanamaz. Arnavut kökenli Romanyalıları kimse saymıyor ve zaman zaman dile getirilen 10.000 rakamının istatistiksel bir dayanağı yok.
Romanya’da geçmişte daha fazla Arnavut var mıydı?
Evet, ama başlıktaki rakamın düşündürdüğünden az. 1930 sayımı, daha geniş bir Romanya’da Arnavut milliyetinden 4.670 kişi saydı; ancak bunların 1.754’ü, bugün Ukrayna’daki Karakurt olan tek bir köyde, Caracurt’ta yaşıyordu. Bugünkü sınırlar içinde sayı 2.778’di; çoğu Bükreş’te ve Köstence’de.
Arnavutluk milli marşının Romanya ile bir bağlantısı var mı?
Evet. Sözler, 1885’ten 1947’deki ölümüne kadar Bükreş’te yaşayan şair Asdreni’ye ait. Onları besteci Ciprian Porumbescu’nun Romen bir vatansever şarkısının ezgisine yazdı. Şair Lasgush Poradeci sonradan şarkının ilk kez Bükreş Arnavut kolonisinin korosu tarafından söylendiğini yazdı.
Romanya’da Arnavut kiliseleri ya da camileri var mı?
Bugün yok. Bükreş’in Arnavut Ortodoks topluluğu Aziz Nikola “Dintr-o zi” kilisesini yaklaşık 1911’den 1940’lara kadar kullandı; kilise artık sıradan bir Romanya Ortodoks cemaatidir. 2021’de sayılan 645 Arnavut’tan 402’si Romanya Ortodoks, 160’ı Müslüman; incelenen hiçbir kaynak bir camiyi Arnavut olarak tanımlamıyor.
Romanya’da Arnavutçayı nerede öğrenebilirim?
Okulda ya da üniversitede değil: Avrupa Konseyi 2023’te, Arnavutçanın hiçbir Romanya müfredatında okutulmadığını ve son üniversite dersinin kapandığını saptadı. Romanya Arnavutları Birliği haftalık kurslar ve yaz okulları düzenledi ve ders kitaplarını ücretsiz dağıtıyor; program yayımlamıyor, bu yüzden Craiova’daki ofisiyle iletişime geçin.
Arnavutluk ya da Kosova pasaportuyla Romanya için vize gerekir mi?
Kısa kalışlar için gerekmez. Romanya dışişleri bakanlığı, biyometrik Arnavutluk pasaportu sahiplerinin ve 1 Ocak 2024’ten beri biyometrik Kosova pasaportu sahiplerinin 180 gün içinde en çok 90 gün vizesiz kalmasına izin veriyor. Romanya Kosova’nın bağımsızlığını tanımıyor ama seyahat belgelerini kabul ediyor.
Arnavutluk vatandaşları Romanya’da konsolosluk yardımını nereden alabilir?
Bükreş’te Strada Duiliu Zamfirescu 7’deki Arnavutluk Büyükelçiliği’nde, telefon +40 21 211 9829, ve Köstence ilini kapsayan Köstence’deki fahri konsoloslukta. Kosova’nın resmî misyonlar portalında Romanya’da listelenmiş bir büyükelçiliği veya konsolosluğu yok.
Romencede arnăut ne demek?
Sözlük, arnăut sözcüğünü Eflak ve Boğdan prenslerinin muhafızlarında görev yapan Arnavut kökenli bir paralı asker, yan anlamıyla da silahlı bir hizmetkâr olarak tanımlıyor. Sözcük Romenceye Türkçe üzerinden geçti. On sekizinci yüzyılın sonlarına gelindiğinde bir köken değil, bir asker türünü ve bir kıyafeti anlatıyordu: Sırplar, Yunanlılar, Bulgarlar ve Romenler de arnăuți olarak görev yaptı.
Ghica ailesi Arnavut muydu?
Hattın kurucusu Gheorghe Ghica, 1658’de Boğdan prensi oldu; ona yakın dönemin âlimi Dimitrie Cantemir “Arnavut” diyor, Romanya’daki başvuru eserleri de onu kökeni itibarıyla Arnavut sayıyor. Torunları arasında Romanyalı prensler, iki başbakan ve ailenin tarihini Gli Albanesi in Rumenia, yani Romanya’daki Arnavutlar adıyla yazan yazar Dora d’Istria vardı.
Romanya’daki Arnavutlarla nasıl tanışabilirim?
Etkinlikleri Craiova, Bükreş, Köstence, Brăila ve diğer kasabalarda yapılan Romanya Arnavutları Birliği ile Ekim 2026’da Brăila’da açılan Aşağı Tuna Arnavut Kültür Merkezi’yle başlayın. Bir ilişki arıyorsanız dua.com, Arnavutları ve onlarla tanışmak isteyenleri, yaşadıkları yer fark etmeksizin buluşturuyor.








